یکی از آشناها راننده تاکسی است. می گفت که یک غروب مسافر سوار کردم که از سر مطهری ببرم و برسانم میدان هفت حوض. آخرین سرویسم باشد و بعد هم بروم خانه. همینطور که توی حال و هوای خودم بودم پیچیدم توی خیابان و کوچه خودمان و جلوی در حیاط که معمولا ماشین را پارک می کنم ایستادم. دستی را کشید و ماشین را خاموش کردم و وقتی که آمدم پیاده شوم، با کمال تعجب دیدم که سه نفر توی ماشین هستند و دارند با علامت سوال و تعجب مرا نگاه می کنند. من هم جور عجیب و غریبی نگاهشان کردم و یک لحظه با خودم گفتم اینها کی هستند و چرا توی ماشین من اینجا دم خانه نشسته اند؟ یکباره یادم آمد که ای داد و بیداد. اینها مسافرانم بودند و آنقدر غرق افکارم بوده ام که یادم رفته و به جای رفتن به هفت حوض آمده ام خانه.